सबैले महसुस गरेको कुरा हो, जीवनको सबैभन्दा आनन्दको भाग बचपन हो । यसमा न जिम्मेवारी हुन्छ, न भविष्यको चिन्ता, न...
पूरै पढ्नुहोस् →हेमन्ता झ्यालतिरको सिटमा थियो। म उसैको देब्रेपट्टिको सिटमा। मेरा लागि बाबाले किन्दिनुभएको कफी रङको बर्को लिएर हिँडेको थिएँ। रातिको दुई...
पूरै पढ्नुहोस् →साँझको सात बज्न लागेको समय। घामले आफ्नो अनुहार डाँडाको टाकुरोमा लुकाइसकेको थियो। बिहानीबाट आँखा नउघारी आकाश रोइरहेको थियो। साँझ गएर...
पूरै पढ्नुहोस् →‘२०१० साहित्य अकादमी पुरस्कार विजेता नेपाली साहित्यकार रामचरण काफ्ले जेलमा परे’ २५ अगस्त, २०१८ मा हिमालय दर्पण समाचारपत्रको पहिलो पानामा...
पूरै पढ्नुहोस् →काउन्टर अघिको अग्लो स्टुलमा खुट्टामाथि खुट्टा खप्टिएर बसेकी सुन्दर केटीको आधा तिघ्रादेखि उँधो कपडा छैन, छेपारीसम्म तुना बाँध्ने रेड लेस...
पूरै पढ्नुहोस् →केही साता अगाडि नेपाली सिनेमाका महानायाक राजेश हमालद्वारा विमोचित उपन्यास ‘स्वप्नभूमि’ पढेर सिध्याएँ। यस उपन्यासका सर्जक तुलसी आचार्यको पछिल्लो उपन्यास...
पूरै पढ्नुहोस् →दुइटा कथा, रङ्गमाला र दाइजो लेखिसकेको थिएँ । दुवै कथालाई डिजिटल पत्रिका ‘तपाईंको आवाज’ र ‘साहित्य सङ्गम’-मा छपाउँदा अपार सकारात्मक...
पूरै पढ्नुहोस् →कथा मनुष्य जीवनको अभिन्न अदृश्य अङ्ग हो । बिना कथा बोकेको व्यक्तिको उपस्थिति नै सम्भव हुन सक्दैन । व्यक्ति परिवारमा...
पूरै पढ्नुहोस् →पुसको रात हल्कुले आएर आफ्नी श्रीमतीलाई भन्यो- ‘सहना आएको छ। दराजभित्र राखेको रुपियाँ ले त, उसलाई दिनु पर्यो। पैसा मागेर...
पूरै पढ्नुहोस् →..१.. आर्ट स्कुलका प्रोफेसर मनमोहन बाबु घरमा मित्रहरूसँग मनोरन्जन गर्दै थिए। त्यही समय योगेश बाबुले कोठामा प्रवेश गरे। योगेश बाबु...
पूरै पढ्नुहोस् →चन्दराम भण्डारी चार वर्षपछि आफ्नो गाउँ चालबुङ्ग जाने तयारी गर्छन् । चालबुङ्ग मणिपुर राज्यमा भएको एउटा सुन्दर गाउँ हो ।...
पूरै पढ्नुहोस् →‘बीसौँ शताब्दीकी मोनालिसा’ कथासङ्ग्रहबारे एक वर्षअघि कवि विशाल केसीले फोनमा वार्ता हुँदा प्रशंसाको पुल बाँधेका थिए। प्रशंसाको फलस्वरूप मैले पुस्तक...
पूरै पढ्नुहोस् →