जोसेफ कोन्राड र समरसेट ममका रचना पढेपछि तिनका रोमाञ्चकारी पात्र खोज्दै विश्वयात्रामा निस्केका अमेरिकी लेखक हेराल्ड स्टिफन्सले काठमाडौँको होटल याक...
पूरै पढ्नुहोस् →कोरोनापूर्व गणेश रसिकका पाँच पुस्तकको पेरुंगो निकाल्यो, सांग्रिला बुक्सले । त्यसमध्ये उनको छपक्कै मनमा बसेकाहरु पढ्न मन लागिहाल्यो । पत्रिकामा...
पूरै पढ्नुहोस् →भीमढुंगाकी मरहट्ठाकी छोरीसँग मामाले कुरा छिनेर आएका रहेछन् । उनले चाहिँ हेरेकै थिएनन् । दुलही ल्याएपछि पढ्न सकिन्न भन्ठानेर उनले...
पूरै पढ्नुहोस् →केही वर्षअघि अर्चना थापाले आफ्नो कथासंग्रहको नामै राखिन्, 'कठपुतला' । चल्तीको शब्द 'कठपुतली' मा चर्को लिंगीय विभेद महसुस गरी उनले...
पूरै पढ्नुहोस् →कला-सौन्दर्यको परख गर्ने मामिलामा गनेस र नगरकोटीबीच अधिकतम निकटता छ । उनले देखाउने साहित्य (कार समेत) प्रतिको प्रेम निःसर्त छ...
पूरै पढ्नुहोस् →आलोचना भनेको खुलमखुला हुनुपर्ने हो । तर शंकरले आफ्नी छिद्रान्वेषी आलोचकलाई जीवनकालभरि चिन्नै पाएनन् । अरु पाठकले पनि अहिलेसम्म चिन्न...
पूरै पढ्नुहोस् →एकपछि अर्को पुरस्कार थापिरहेका र कोठामा प्रमाणपत्र झुण्ड्याउने ठाउँ पनि नभएकालाई पुरस्कार बाँड्नुभन्दा प्रकाशन खर्च जुटाउन नसकी पाण्डुलिपि सिरानीमा राखेर...
पूरै पढ्नुहोस् →यस पटक पनि ऐतिहासिक उपन्यासले नै मदन पुरस्कार पायो । तर, राजधानीबाहिरका लो-प्रोफाइलमा बस्ने अनि मूलधार र कथित सिन्डिकेटले नचिन्ने...
पूरै पढ्नुहोस् →नेपाली आत्मकथामा महात्मा गान्धी दुर्लभ छन्, नेहरु फालाफाल । आत्मकथा भनेको आफैँसँग संवाद गर्नु हो भन्ने नबुझेर कतिपय त्यसमा पनि...
पूरै पढ्नुहोस् →लेखक शिवप्रकाशले डा. केसीलाई लगातार चार चोटि एउटै लुगामा भेटेछन् । ढाडनेर खुइलिएको कलेजी रङको ज्याकेट अनि दाहिने पाकेट फाटेको...
पूरै पढ्नुहोस् →लेखकहरुको छेडखानी त कतिसम्म छ भने समालोचकहरुलाई 'परजीवी' भन्न समेत पछि पर्दैनन् । समालोचना भनेकै अरुको बालीमा रजाइँकर्ताका रुपमा बुझ्ने...
पूरै पढ्नुहोस् →दलित, जनजाति, आदिवासी, मधेसी, महिला आदि उत्पीडित समुदायको शुभ नचिताउने आदि इत्यादि । गाली-बेइज्जती पनि अलिक सिर्जनशील काइदाले गर्न सकिँदैन...
पूरै पढ्नुहोस् →