केवल एउटा ढुङ्गा बाँकी थियो, आफ्नो भन्नलाई र घर भन्नलाई । ढुङ्गा ? हो, एउटा विशाल चट्टान भनूँ। पातलो हुँदै...
पूरै पढ्नुहोस् →“श्रीमान् ! अब मेरो अपराध प्रमाणित हुन कुनै कसर बाँकी छैन । यत्तिकै प्रमाणको भरमा तपाईं मलाई सबभन्दा ठूलो सजायँ...
पूरै पढ्नुहोस् →जग्गा बनाउनु त्यति सजिलो काम होइन । त्यसमाथि पनि बेसर्माको झ्याङ फँडानी गर्नु चानचुने कुरा थिएन तर पनि गाउँलेहरूले दिनरात...
पूरै पढ्नुहोस् →मजस्तो गरीबलाई दुई पैसा खर्च गर्दा त कपालबाट पसिना चुहुन्छ भने एक रुपियाँ एक आना त कुरै के ? त्यसो...
पूरै पढ्नुहोस् →आज हामीले उनलाई बेलुकी खान निम्ताएका थियौँ । साँझमा उनलाई लिन जान मैले गाडी ग्यारेजबाट निकाल्दा मेरी श्रीमतीले मलाई व्यङ्ग्यको...
पूरै पढ्नुहोस् →यस वर्ष खडेरी परेको थियो । आकाश दाता छ । धार्मिक जनता स्वर्गको भरमा अडेको छ । माथि देवताको महफिलमा...
पूरै पढ्नुहोस् →मैले आफूसामु बसेको व्यक्तिको पछाडि हेरेँ । त्यहाँ मेरोसामु बसेको मान्छेकै छाया रहेछ – निकै बाक्लो, कालो र अपारदर्शी ।...
पूरै पढ्नुहोस् →हातमा नाङ्गो खुकुरी लिएको एउटा मानिस सडकको बीचबाट अगाडि बढ्दै थियो । ऊ छिटो-छिटो हिँड्दै थियो र उसका हरेक डेग...
पूरै पढ्नुहोस् →उता बैठक कोठामा गीतको अभ्यास भइरहेको छ । मम्मीको सुरिलो स्वरसँग मेन्डोलिनको धुन मिलाउँदै हुनुहुन्छ उहाँ । केही बेरअघि म...
पूरै पढ्नुहोस् →म उनीलाई सदैव दुई प्रकारको पोसाकमा देख्थेँ : दौरासुरुवाल, कालो टोपी र खादीको कुर्था-पाइजामा । दुवै थरीको पहिरनमा कालो...
पूरै पढ्नुहोस् →सालबारी गाउँभन्दा आधा कोस टाढा नैनी जङ्गलको फेदीमा दुइटा सानासाना छाप्रा थिए, जसमा एउटा सार्कीको परिवार बस्दथ्यो । आमा, बाबु...
पूरै पढ्नुहोस् →त्यो रात्रि पनि सधैंको जस्तो साधारण रात्रि थियो । अन्धकारमा मानिसको लोक थाकेर मरेको- चिसो, जाडोले कठाङ्ग्रिएको । काजलको आकाशमा...
पूरै पढ्नुहोस् →